سختترين و راحتترين شهرهاي دنيا براي روزهداري
در حال حاضر طول يك روز كامل، يعني از طلوع تا غروب خورشيد، در تهران 14 ساعت و 19 دقيقه و 8 ثانيه است كه هر روز چند ثانيه از روز بعد بلندتر است.
با توجه به اينكه زمان اذان صبح به وقت تهران ساعت 4 و 16 دقيقه بامداد و زمان اذان مغرب ساعت 20 و 39 دقيقه است، با درنظر گرفتن تغيير طول روز و كوتاهتر شدن تدريجي آن، امسال روزهداران در روزهاي ماه مبارك رمضان به صورت تقريبي 16 ساعت روزه خواهند بود.
در بخشهاي جنوبيتر كشورمان، در شهري مانند قشم اين مدت زمان تقريبا 15 ساعت خواهد بود. با اين همه، مدت زماني از روز كه مسلمانان در نقاط مختلف جهان روزهدار خواهند بود، ميتواند از اين طولانيتر يا حتي كوتاهتر باشد.
براي مثال در كشورهاي شمالي نيمكره شمالي زمين و در كشوري مانند نروژ كه در اين فصل، آسماني همواره روشن دارد، با توجه به ساعت تخميني اذان صبح و مغرب در شهر اسلو، مسلمانان در اين شهر بايد حدود 20 ساعت و 11 دقيقه روزه باشند.
در كشوري شماليتر از نروژ مانند فنلاند، در صورتي كه مسلماني در شهر وانتاي اين كشور اقامت داشته باشد، حدود 20 ساعت از روز خود را روزه خواهد بود.
بيشتر كشورهاي استوايي از قبيل اندونزي يا اكوادور از طول روزي حدود 12 ساعت برخوردارند و متناسب با آن مسلمانان در چنين مناطقي بايد حدود 13 ساعت روزهداري كنند.
اما مسلماناني كه در كشورهاي جنوبيتر نيمكره جنوبي سياره زمين سكونت دارند مدت زمان كوتاهتري را براي روزه گرفتن در پيش رو خواهند داشت.
براي مثال در كشور شيلي به عنوان يكي از جنوبيترين كشورهاي جهان، فاصله ميان سپيده دم و اذان صبح تا اذان مغرب حدود 11 ساعت است.
همچنين فرد روزهداري كه در شهر ولينگتون نيوزيلند ساكن است نيز مدت زماني مشابه و تنها با اختلاف چند دقيقه به روزهداري خواهد پرداخت.
با توجه به اينكه كل طول مدت زمان روشنايي روز در يكي از مناطق آنتراكتيكا حدود پنج ساعت است، فاصله ميان اذان صبح تا مغرب در اين منطقه ميتواند كمتر از 8 ساعت باشد