شلغم چاق نمی کند، برای مرض قند ضرر ندارد وبه درمان آن کمک می کند. مواد سفیدش مغز را تقویت و به اعصاب نیرو می بخشد. دارای ویتامین های A-B-P-C است. املاحی مانند فسفر ، کلسیم ، گوگرد ، منیزیم و ید دارد.

برای بیماری های جذام بسیار مفید است. جذام بیماری فقر است و از کمبود غذا شخص مبتلا می شود، ارسنیک و گوگرد در بدن موجب بیماری جذام می شود در غیر این صورت این بیماری مسری نیست، شلغم دارای نوعی ترکیب است که بسیاری از میکروب ها و ویروس ها را می کشد. خلط آور و درمان سرفه های مزمن است و مخصوصا سرفه های خشک. شکم را نرم میکند، خوردن شلم بیماری های پوستی را درمان می کند.

قوه بینایی را زیاد می کند، شستشو با آب آن ترکیدن پوست را معالجه می کند، مقاومت بدن را زیاد می کند برای درد مفاصل خوب است. ادرار را زیاد می کند. در ساقه های جوان آن خاصیت زیاد است به همین علت داشتن گوگرد فراوان سنگ های کلیه و مثانه را از بین می برد. ضمادش دمل را باز کرده و معالجه می کند. برای برفک دهان بچه بسیار عالی است. زمستان هر قدر می توانید میل نمایید تا یک سال از بیماری در امان باشید.