كتابخانه عمومي شماره 2 شهرستان بهشهر

اين اتفاق تقريبا بي‌سابقه، نشان از ترس مشخص سرمربي وقت تيم ملي ايران از قدرت‌گيري فراوان كره‌اي‌ها طي سال‌هاي اخير داشت. كره‌اي كه در پناه عادت كردن به حضور در جام‌هاي جهاني پياپي و المپيك‌ها، حالا به قدرتي معتبر در فوتبال جهان تبديل شده است، طوري كه در جام‌جهاني‌2010 طي ديداري پاياپاي، تنها با اختلاف يك گل، مغلوب تيم سوم دنيا شد تا در مرحله يك‌هشتم پاياني از صعود به مرحله بالاتر باز بماند.‌ اكنون كره‌ جنوبي به عنوان تيم دوم A.F.C (كنفدراسيون فوتبال آسيا)‌ در رده‌بندي فيفا (فدراسيون بين‌المللي فوتبال)‌ به عنوان سرگروه رقابت‌هاي راهيابي به جام جهاني در گروهي قرار گرفته است كه تيم ملي فوتبال كشورمان به همراه ازبكستان، قطر و لبنان نيز در آن قرار دارند. در حقيقت چشم‌بادامي‌ها قدرتمندترين رقيب ايران در اين گروه محسوب مي‌شوند تا شايد به نوعي خاطره‌ رقابت‌هاي 4 سال پيش تكرار شود.

فوتبال كره‌ جنوبي نخستين و در عين حال موفق‌ترين آسيايي حاضر در المپيك و جام‌هاي جهاني به شمار مي‌رود. اين تيم كه از سال 1948 پا به المپيك و از سال 1954 پا به جام جهاني گذاشته است طي دوره‌هاي اخير، پاي ثابت و شناخته شده اين تورنمنت‌ها بوده است، طوري كه در هر 8 دوره اخير جام‌هاي جهاني حضور داشته است كه از اين حيث، كره‌اي‌ها تنها قابل قياس با كشورهاي بزرگ صاحب فوتبالي نظير برزيل، آلمان، آرژانتين و ايتاليا و حتي فراتر از كشورهايي چون هلند، اروگوئه و اسپانيا (كه در برخي ادوار اخير جام‌هاي جهاني غايب بوده‌اند)‌ قرار دارند.

ليگ حرفه‌اي فوتبال كشور كره‌ جنوبي (موسوم به كي‌ليگ)‌ از چنان كيفيتي برخوردار است كه منبع اصلي تغذيه تيم ملي اين كشور به حساب مي‌آيد. طوري كه تنها در بين 20 و چند بازيكن حاضر در اردوي تيم ملي اصلي كره‌ جنوبي، تنها 2 لژيونر اروپايي و يك بازيكن از السد قطر حضور دارند. اين در حالي است كه امسال بازيكنان كره‌اي زيادي به عنوان لژيونر در تيم‌هاي معتبر و مطرح حرفه‌اي دنيا توپ مي‌زنند. البته اين در شرايطي است كه براي كره‌اي‌هاي حاضر در جي‌ليگ (ليگ حرفه‌اي فوتبال ژاپن كه شباهت‌هاي زيادي به ليگ كره دارد)‌ بايد استثنا قائل شويم.

طي 5 سال گذشته صعود كره‌اي‌ها به پله بالاتري از كلاس فوتبال، كاملا روشن بوده است. مروري بر نتايج اين تيم نشان از آن دارد كه كره‌اي‌ها بجز غافلگيري ماه‌هاي اخيرشان در برابر لبنان كه به بركناري سريع سرمربي اين تيم منجر شد، در برابر ديگر تيم‌هاي آسيا و جهان، عملكرد قدرتمندانه‌اي از خود نشان داده‌اند. البته شكست از آرژانتين در جام‌جهاني آفريقاي جنوبي هم در عين لطمه وارد كردن به نوار موفقيت‌هاي كره‌اي‌ها كاملا طبيعي و قابل پيش بيني بود.

نگاهي به نتايج ديدارهاي امسال ببرهاي آسيا (يكي از 2 لقب تيم ملي كره) رشد بالنده اين تيم را تاييد مي‌كند. آنها ابتدا در روز پنجم فروردين، هندوراس را به عنوان شگفتي‌ساز سال‌هاي اخير قاره آمريكا با نتيجه 4 بر صفر درهم كوبيدند. 2 ماه بعد صربستان را (كه در جام‌جهاني آفريقاي جنوبي خوش درخشيده بود) شكست دادند و 4 روز بعد همان بلا را بر سر غنا (شگفتي‌آفرين جام‌جهاني 2010) آوردند. شياطين سرخ آسيا در برابر لهستان هم صاحب تساوي 2ـ2 شدند و در آخرين ديدار دوستانه‌شان كه اخيرا برگزار شد با نتيجه 4 بر 2 ازبكستان آماده و مدعي را از پيش رو برداشتند.

علاوه بر اين نتايج، كره‌اي‌ها در مسابقه‌هاي راهيابي به جام‌جهاني هم فقط يك نتيجه ضعيف و غافلگيركننده مقابل تيم لبنان از خود بر جا گذاشتند، البته آنها در نخستين بازي خود در برابر اين حريف به‌سادگي و با نتيجه قاطعانه 6 بر صفر پيروز شدند، سپس در كويت با تيم ملي اين كشور به تساوي يك ـ يك رضايت دادند و امارات را 2 بر يك بردند. اماراتي‌ها در ديدار برگشت خود كه در ورزشگاه الرشيد امارات برگزار شد نيز نه‌تنها از پس كره‌اي‌ها برنيامدند بلكه اين بار با نتيجه قاطع‌تر 2 بر صفر، نتيجه را واگذار كردند ولي در باد همين موفقيت بود كه 4 روز بعد از آن يعني 25 آبانماه گذشته كره‌اي‌هاي خسته و مغرور در ورزشگاه كامل شمون بيروت 2 بر يك از ميزبان خود شكست خوردند تا بلافاصله هو جونگ‌مو، سرمربي اين تيم بركنار و جاي خود را به چو كوانگ‌رائه بسپارد كه پيش از انتخاب چو هم يكي از 3 گزينه فدراسيون فوتبال اين كشور براي احراز پست سرمربيگري تيم ملي بود.

به اين ترتيب بود كه كارنامه موفق شياطين سرخ آسيا، آنها را درست در به موقع ترين زمان، يعني آستانه قرعه‌كشي مسابقه‌هاي دور بعد راهيابي به جام‌جهاني، از رده سوم AFC به رده دوم كشاند تا اين تيم به عنوان سرگروه شرايط مناسب‌تري در قرعه‌كشي پيدا كند.

هر چند «چا بوم كئون»، برترين فوتباليست تاريخ فوتبال كره و آسيا و در عين حال گلزن اول كره‌اي‌ها محسوب مي‌شود ولي از آنجا كه آن بازيكن، آخرين بازي‌هاي خود را در جام‌جهاني 1986 انجام داده بود، اكنون فقط به عنوان يك بازيكن افسانه‌اي و يك مربي خوب و البته پدر «چادري» (لژيونر باتجربه كره‌اي‌ها كه در سلتيك اسكاتلند توپ مي‌زند) شناخته مي‌شود و اغلب هواداران فوتبال در سراسر دنيا، فوتبال كره‌ را با شنيدن نام «پارك جي‌سونك» به ياد مي‌آورند.

پارك جي‌سونك كه سال‌هاست در تيم منچستر يونايتد انگليس مي‌درخشد و با اين تيم پرطرفدار دنيا صاحب افتخارات زيادي شده است، هنوز در 31 سالگي قرار دارد و تا سال‌ها بعد مي‌تواند به فوتبال خود ادامه دهد ولي او يكصدمين و آخرين بازي خود را در جام ملت‌هاي سال 2011 آسيا انجام داد و اكنون يك سال و چند ماهي است كه در دوران پس از خداحافظي و بازنشستگي فوتبال ملي خود قرار گرفته است.

علاوه بر پارك‌جي‌سونك، لي‌وون جائه دروازه بان كهنه‌كار كره‌اي‌ها كه از سال 1994 در درون دروازه اين تيم قرار گرفته بود هم سرانجام در آستانه 40 سالگي و پس از شركت در چندين دوره جام‌جهاني، المپيك، بازي‌هاي آسيايي و جام ملت‌هاي آسيا و انجام 132 بازي ملي، از تيم ملي خداحافظي كرد و دستكش‌هاي خود را به يونگ سونگ ريونگ(دروازه‌بان جوان و قبراق باشگاه سووان سامسونگ بلووينگز) سپرد.

همزمان با او، لي‌يونگ پيو، مدافع ـ هافبك چپ كره‌اي‌ها كه مثل 2 بازيكن قبلي نقش بارزي در موفقيت تاريخي كشورش در جام‌جهاني 2002 ايفا كرده بود‌ پس از انجام 127 بازي ملي، خداحافظي كرد و بازنشسته شد. اين «لي» در فوتبال اروپا و تيم‌هايي نظير سلتيك، آيندهوون و تاتنهام هم بخوبي درخشيد و سپس در الهلال عربستان به عنوان ياري كليدي بازي كرد.

خداحافظي اين سه بازيكن شاخص، كره‌اي‌ها را با خلأ چنداني روبه‌رو نكرد چون ليگ جوشان فوتبال اين كشور و توجه كامل و هميشگي آنها به فوتبال در رده‌هاي سني پايه، جانشينان بسيار خوبي را روانه تيم ملي كرد.

همانطور كه اشاره شد اگر لژيونرهاي كره‌اي ليگ ژاپن را در نظر بگيريم، تيم ملي كره فقط 3 لژيونر در خود مي‌بيند. لي‌يونگ‌سو، مدافع پرتجربه‌اي است كه در 50 بازي ملي خود، 5 گل رسمي نيز به ثمر رسانده است. در كنار او كي‌سونگ يوئنگ كه اكنون در 23 سالگي هافبكي پرتجربه و صاحب 45 بازي رسمي و 5 گل ملي محسوب مي‌شود، ديگر لژيونر ملي كره‌‌اي‌هاست. او در باشگاه سلتيك گلاسكو هم مهره‌اي كليدي محسوب مي‌شود.

«پارك چويونگ» مهاجم 26 ساله آرسنال نيز شاخص‌ترين گلزن فعلي فوتبال كره محسوب مي‌شود. اين مهاجم، نزديك به 60 بازي ملي در كارنامه خود مي‌بيند.

البته سرمربي تيم ملي اين كشور نيم نگاهي هم به برخي ديگر از لژيونرهاي خود از جمله «چادري» مدافع 31 ساله سلتيك گلاسكو دارد. چادري با 65 بازي و 4 گل ملي يكي از با تجربه‌ترين‌هاي كره محسوب مي‌شود. هر چند او هنوز از پدر خود 54 بازي و 51 گل ملي كمتري دارد!

«لي‌ جونگ يونگ» كه در بولتون توپ مي‌زند نيز صاحب 40 بازي و 5 گل ملي است. اين هافبك 23 ساله، امسال تنها در ديدار باغنا به تيم ملي فراخوانده شد و چهره موفقي در پيروزي مقابل اين تيم آفريقايي ارائه كرد.

«سونگ هيونگ مين» مهاجم 19 ساله هامبورگ هم از ديگر اميدهاي سرمربي كره است. سونگ با وجود سن كم خود صاحب تعدادي بازي و گل ملي است!

جونگ جوگوك 27 ساله هم در 13 بازي ملي خود، 4 گل زده است. اين بازيكن در خط حمله تيم نانسي فرانسه بازي مي‌كند.

«پارك جوهو» مدافع 25 ساله بازل سوئيس و «كوجاچل» هافبك 22 ساله اكسبورگ سوئد هم از ديگر لژيونرهاي خوشنام كره‌اي هستند كه براي تيم ملي هر كشوري، نعمت محسوب مي‌شوند.

طي ماه‌هاي اخير «لي دونگ گوك» زهردارترين مهاجم فوتبال كره، از بند مصدوميت رها شده و در هر بازي به طور متوسط ‌ 2 گل براي كره‌اي‌ها به ثمر رسانده است. اين مهاجم شاخص و تمام‌كننده كه با گل‌هاي خود،‌ حذف ايران از رقابت‌هاي جام ملت‌هاي آسياي 2000 لبنان را رقم زده بود همواره با مصدوميت‌هاي جدي و طولاني روبه‌رو مي‌شود ولي چارچوب‌شناسي و مهارت بي‌نظيرش در زدن ضربات نزديك به دروازه، موجب شده هيچ يك از مربيان از نامش بسادگي نگذرند و همواره در فهرست برگزيدگان خود حفظ كنند. لي‌دونگ گوك 31 ساله با زدن 6 گل ديگر در رده سوم گلزنان تاريخ فوتبال ملي كره قرار خواهد گرفت، كاري كه اگر آسيب‌ديدگي‌ها به او اجازه دهند معمولا طي 3 بازي انجام مي‌دهد، به همين دليل تمام تيم‌هاي حاضر در گروه دوم راهيابي به جام‌جهاني از جمله تيم كشورمان، بايد برنامه مراقبتي ويژه‌اي براي وي در نظر بگيرند.

به هر حال آخرين بازي دور رفت تيم ملي در رقابت‌هاي راهيابي به جام‌جهاني در ورزشگاه آزادي تهران و آخرين بازي دوربرگشت در سئول برگزار مي‌شود تا مثل 4 سال پيش، كره‌اي‌هاي هميشه مدعي، نقشي بسيار تعيين‌كننده در صعود ما به جام جهاني 2016 برزيل ايفا كنند، كره‌اي كه حالا كاملا قوي‌تر و حرفه‌اي‌تر از سال‌هاي گذشته خود شده و مدت‌هاست تنها به حضور در جام جهاني فكر نمي‌كند و تيم‌هاي مطرح دنيا را نگران قدرت و درخشش خود ديده است. از آنجا كه در اين دوره نگاه تيم ملي ما هم صرف حضور در جام‌جهاني نيست و تيم ايران با برخورداري از مربي كارآزموده و كاملا شناخته شده خود و بازيكناني با استعداد و بعضا مطرح، به موفقيت در برزيل مي‌انديشد، جا دارد ضمن بازنگري در برنامه خود در مواجهه با كره‌اي‌ها و دست كشيدن از استراتژي تحقيرآميز بازي با اين تيم در رقابت‌هاي جام ملت‌هاي آسيا (2011)‌، سعي در موفقيت مقابل قوي‌ترين حريف خود و مثبت كردن تراز تقريبا برابر ديدارهاي رودررو با كره جنوبي كند. به هر حال هميشه ديدار 2 قدرت سنتي فوتبال آسيا (ايران و كره)‌ سرشار از جذابيت و هيجان‌ براي طرفداران هر دو تيم بوده است.